گرافت‌ها در جراحی زیبایی‌ بینی‌

 

گرافت‌ها ه در جراحی بینی استفاده می شود موادی هستند که جهت استحکام بخشیدن به اسکلت یا پر کردن فرورفتگی‌ها و یا اصلاح کجی بینی‌ بکار میروند. در گذشته به ندرت از گرافت‌ها استفاده میشد ولی‌ در جراحی‌های مدرن امروزی جراحان بسیاری از آنها بخصوص در جراحی‌های ترمیمی استفاده میکنند. گرافت‌ها میتوانند باعث محکم تر شدن نوک بینی‌ شده و از افتادگی آن جلوگیری کنند. در بینی‌‌های گوشتی که معمولاً غضروف‌های ضعیفی داشته و سر بینی‌ افتاده است گرافت‌ها با بالا آوردن نوک بینی‌ حالت کوفتگی و پهنی آنرا کمتر میکنند. همچنین در بینی‌‌هایی‌ که بدلیل ضربه یا بیماری و یا عمل قبلی‌ حالت زینی شکل پیدا کرده اند نیز گرافت‌ها میتوانند بینی‌ را به حالت طبیعی برگردانند. همچنین بینی‌‌های کج و پیچ خورده را با گذاشتن گرافت بهتر می‌توان صاف کرد.

همان گونه که گفته شد امروزه کاربرد گرافت‌ها بیشتر شده و استفاده بجا و مناسب از آنها میتواند در بهبود نتایج جراحی بینی استخوانی و جراحی بینی گوشتی موثر باشد.
گرافت‌ها انواع مختلفی‌ به شرح زیر دارند:
۱- اتوگرافت: اگر گرافت از بدن خود فرد گرفته شود به آن اتوگرافت گفته میشود. منبع اصلی‌ این نوع گرافت‌ها تیغه بینی‌ است. تیغه بینی‌ یک غضروف پهن و بزرگ است که می‌توان قسمتی‌ از آن را بدون اینکه به شکل و تنفس بینی صدمه ای وارد شود برداشت. غضروف تیغه مناسبترین گرافت است زیرا در همان محل جراحی بوده و از استحکام خوبی هم برخوردار میباشد. محل دیگری که استفاده میشود غضروف لاله گوش است که می‌توان قسمتی‌ از آنرا بدون آنکه به شکل گوش صدمه وارد شود برداشت. منبع سوم غضروف‌های دنده میباشند که می‌توان قسمتی‌ از آنرا با برش کوچکی روی سینه برداشت. همچنین می‌توان در بعضی موارد از استخوان نیز استفاده کرد.
اتوگرافت‌ها بهترین نوع گرافت میباشند، چون احتمال دفع و عفونت وجود ندارد. اشکال آنها یکی‌ لزوم برش در محل دیگر و احتمال آسیب زدن به عضو دهنده است. البته اگر برداشتن آنها توسط جراح مجرب انجام شود، این احتمال بسیار کم است. ایراد دیگر آنها امکان جذبشان است که خوشبختانه میزان آن ناچیز است. این گرافت‌ها بیش از ۹۵% گرافت‌ها را تشکیل میدهند.
۲- هوموگرافت: زمانی‌ که گرافت از فرد دیگری گرفته شود هوموگرافت نامیده میشود. از این گرافت‌ها به دلیل احتمال انتقال بیماری ،عفونت و پس زدن بندرت استفاده میشود.
۳- هتروگرافت: وقتی‌ است که گرافت از یک حیوان مثل گاو یا خوک گرفته شود. از این نوع گرافت‌ها در نقاط مختلف بدن مثل دریچه قلب استفاده می‌شده است ولی‌ در بینی‌ بدلیل جذب شدن استفاده نمیگردد.
۴- زنوگرافت: مواد مصنوعی‌ را زنوگرافت یا پروتز می‌گویند. اینها میتواند مواد پلاستیکی مثل سیلیکون یا سایلاستیک یا انواع ژل باشند. از این مواد گاه گاهی استفاده میشود. مزیت آنها آماده بودن، سهولت کارگزاری و در اکثر موارد همیشگی‌ بودن آنهاست. تنها اشکال احتمال عفونت و دفع شدنشان است.

 

برچسب گذاری توسط ,

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 − سه =